آنتی ویروس­ ها نشان داده­اند که در حفاظت از رایانه­ها در برابر ویروس­ها کم آورده­اند، لذا کارشناسان امر فناوری جدیدی به نام لیست سفید سازی را به بازار عرضه کرده­اند که روش جدیدی را برای مقابله با بدافزارها به کار می­برد.
لیست سفید و لیست سیاه من را به یاد جدول خوب­ها و بدها که مبصر بر روی تخته می‌نوشت تا معلم را متوجه اتفاقات پشت پرده­ی کلاس کند، می­اندازد. انواع زیادی از لیست سفید و سیاه وجود دارد از همان خوب­ها و بدهای مبصر ما گرفته تا لیست معتبر و غیر معتبر مشتریان بانک تا … لیست سفید و سیاه برنامه­های رایانه­ای. در دنیای امنیت رایانه، لیست سفید، در برابر لیست سیاه که لیستی از برنامه­های شرور است، به لیستی از برنامه­های معتبر اطلاق می­شود. در واقع، رایانه­ها فرض می­کنند هر برنامه­ای آلوده و شرور است مگر اینکه خلافش ثابت شود یعنی اسم آن در لیست سفید مشاهده شود.

آنتی ویروس­ها نشان داده­اند که در حفاظت از رایانه­ها در برابر ویروس­ها کم آورده­اند، لذا کارشناسان امر فناوری جدیدی به نام “لیست سفید سازی” را به بازار عرضه کرده­اند که روش جدیدی را برای مقابله با بدافزارها به کار می­برد. به این ترتیب که برنامه­های معتبر را ثبت کرده و از اجرای دیگر برنامه­ها ممانعت به عمل می­آورد. به علت ماهیت این فناوری جدید، از آن در برابر دیگر تهدیدها مانند ابزارهای جاسوسی، ابزارهای تبلیغاتی، نرم­افزارهای بدون گواهینامه و هر نوع برنامه­های تأیید نشده­ی دیگری نیز استفاده می­شود. هم­چنین به خوبی می­تواند با ممانعت از دسترسی انواع تأیید نشده­ی آنها به رایانه از پس کنترل وسایل جانبی نیز برآید.
ایده­ی این فناوری ریشه در رشد روزافزون تعداد ویروسها دارد، برای مثال در سال ۲۰۰۸ حدود یک میلیون ویروس توسط آنتی­ویروسها شناسایی شدند که بیش از ۶۰ درصد آنها جدید بوده­اند. بار کردن امضای یک میلیون ویروس (یا درصدی از آن در صورت استفاده از امضاهای عمومی) کاری جدّاً سخت محسوب می­شود. اما تعداد برنامه­های معتبر شناخته­شده از لحاظ تئوری بسیار کمتر از یک میلیون است و لذا استفاده از لیست سفید در برابر لیست سیاه معقول­تر به نظر می­رسد. در واقع، این روند فناوری امنیت در آینده است.
موفقیت فناوری لیست سفید منوط به همکاری تعداد زیادی از بازیگران عرصه­ی صنعت فناوری­های امنیتی می­شود. منتقدان صنعت عقیده دارند که لیست سفید ایده­ی خوبی محسوب می­شود، اما لازم است از پس مسائل متعددی برآید. برای مثال تهیه­کنندگان لیست سفید باید بیطرفی خود را حفظ کرده و هم­چنین فکری برای نرم­افزارهای open-source – که اغلب و به سرعت تغییر می­کنند- کرده و درعین حال سرعت قابل قبولی در دادن مجوز داشته باشند. در ضمن نباید این نکته را از یاد برد که مهاجمان نیز به سرعت استراتژیهای حمله­ی خود را تغییر خواهند داد، برای مثال ایجاد و استفاده از چندین برنامه­ی مجزا که هر کدام بی­گناه به نظر می­رسند اما در صورت ترکیب ویروس مخربی را بوجود خواهند آورد، مشاهده شده است.
عده­ای عنوان می­کنند که فناوری لیست سفید به معنی پایان عمر آنتی ویروسها است، در پاسخ باید بگوییم که از لحاظ فلسفه­ی آنتی ویروس­ها که مبتنی بر لیست سیاه هستند این گفته درست به نظر می­رسد. اما از لحاظ ماهیت و تکنیک­های مورد استفاده­ی آنتی ویروس­ها خیر، چرا که برای تشخیص کدهای مخرب در برنامه­های مورد آزمایش، همچنان نیازمند استفاده از روشهایی مانند الگوریتم­های هیوریستیک آنتی ویروس­ها می­باشیم.
در پایان باید گفت که فناوری لیست سفید به معنی تنهاترین و کاملترین روش برای مقابله با مهاجمان بدخواه نخواهد بود و هر کسی باید همچنان توصیه­های امنیتی در مورد حفاظت از رایانه­، برنامه­ها و اطلاعات خود را به کار ببندد.

منبع: http://www.certcc.ir